De ‘connectivity wall’ is een oefening om visueel overzicht en inzicht in de onderlinge verbindingen tussen een groep deelnemers, hun achtergronden en hun contacten met de buitenwereld te krijgen. Dit gebeurt door deelnemers van een workshop op een poster zelf aan te laten geven met welke mededeelnemers zij relaties onderhouden en van welke organisaties zij lid zijn. Optioneel kunnen ook andere achtergronden in beeld worden gebracht, zoals hun kennisexpertise of geografische locatie. Het resultaat is de basis voor een aantal mogelijke uitwerkingen.In de eerste plaats schept de ontstane poster overzicht en inzicht in de groep mensen die bij de workshop aanwezig zijn. Het dagelijkse beeld wat mensen hebben van ‘hun netwerk’ is meestal diffuus en incompleet. De deelnemers zien door de poster niet alleen letterlijk benoemd wie er aan de workshop deelnemen, maar ook wat hun onderlinge verbondenheid is in termen van relaties. Dat benadrukt de mogelijkheden van onderlinge bereikbaarheid: mensen met zeer verschillende achtergronden zijn vaak maar één of twee stappen van elkaar verwijderd. Het visualiseren van relaties tussen mensen betekent tijdens de workshop ook bewustwording van het feit dat ‘netwerken’ geen vaardigheid is die ver van mensen af staat, maar door vrijwel iedereen al wordt gedaan: de meeste mensen hebben bovendien al een netwerk. Tijdens de workshop biedt de poster mogelijkheden voor de deelnemers om op elkaars wensen en achtergronden in te gaan, die dan al aanknopingspunten voor ‘netwerkgesprekken ter plekke’. Na de workshop biedt de poster voor de organisatoren de mogelijkheid tot nadere, zelfstandige analyse in termen van achtergronden (zie paragraaf 4). De uitkomsten hiervan kunnen gebruikt worden voor het strategisch beheer van het eigen netwerk of het stimuleren daarvan door de deelnemers.

In tweede instantie kan de poster de basis zijn voor een door La Red uit te voeren nadere analytische verkenning van het door de deelnemers aangegeven netwerk. Dit gebeurt door nader onderzoek van het posterresultaat met netwerkanalytische software. Een gestandaardiseerde netwerktekening biedt hierbij ruimtelijk overzicht in patronen van bestaande relaties, waarmee het bestaan van afzonderlijke clusters relaties kan worden achterhaald: welke groepen mensen kennen elkaar wel en welke juist niet? Daarnaast kunnen centrale spelers in het netwerk worden geïdentificeerd in termen van populariteit, makelaarschap en het beheer van unieke informatie. Ook kunnen verbindingen tussen (locaties, kennisgebieden en) organisaties in kaart worden gebracht. Zo’n analyse is zinvoller naarmate de groep deelnemers van de workshop een meer zelfstandig te interpreteren, stabiele eenheid vormt.

De opbrengst van de Connectivity Wall kent een optimum. Bij analyse van een te kleine groep mensen (<10) is de achtergrond van de netwerkleden het meest interessant en de uitkomst van de structuur van het netwerk minder verrassend – de deelnemers weten dan meestal wel hoe de relaties lopen. De opbrengst van de analyse van met name grotere groepen mensen die elkaar onderling niet allemaal kennen is echter hoger. Naarmate er meer deelnemers zijn kan het aantal mogelijke onderlinge contacten tussen personen en organisaties snel toenemen, waardoor de visualisatie een chaotisch karakter kan krijgen. De opbrengst van de oefening wordt dan meer symbolisch dan analytisch.