Netwerkend werken in de praktijk

 

 

Een prachtig voorbeeld van netwerkend werken in de praktijk wil ik je niet onthouden.

Tijdens mijn verhuizing van Delft naar Goedereede (lees daarover de blog Lichter Leven) stond toch een hele belangrijke afspraak in mijn agenda. Het afscheidssymposium van Hans van der Sandt van Werkse! Een moment dat ik absoluut niet wilde missen. Om meerdere redenen. Om Hans te zien en te bedanken én natuurlijk een cadeau te geven. Hans is met Werkse! al jaren lid van de La Red Businessclub. En we hebben hen geholpen met Netwerkend Werken. Maar ook verheugde ik me er op om andere bekenden te ontmoeten: De mensen van Werkse! zelf, Renata Brabander van de Rabobank en onze samenwerkingspartner Tatiana van Rijswijk-Koot en vele anderen. En niet onbelangrijk: ik verheugde me er op  om zelf weer inspiratie op te doen door de bijdrage van Jan Rotmans in me op te nemen en door met andere mensen te kletsen over de dingen die je bezig houden.

Hoe netwerkend werken kan werken

Dat is ook allemaal gelukt. Het was een mooie middag én een prachtige ervaring hoe netwerkend werken kan werken; voor jezelf en voor anderen. Zoals altijd is het feestvarken lastig te vangen. We kregen de boodschap dat Hans naar ons toe zou komen zodat niemand in een rij hoefde te staan. Op een gegeven moment stond ik te praten met Peter Bijnen, net aan mij voorgesteld door Ruud Boer. Peter stond te popelen om Hans zijn cadeau te geven en zocht naar een opening om Hans te spreken. Een van de ‘lakeien’, echt in een pak met tierelantijnen, wilde wel behulpzaam zijn om Hans naar ons toe te krijgen. Hij vroeg Peter of het zou helpen als hij zijn naam zou noemen. Peter gaf heel eerlijk aan dat dat niet tot herkenning zou leiden. Toen zei ik: “maar als je mijn naam noemt, dat helpt wel”. De bewuste lakei vroeg of mijn voornaam alleen voldoende zou zijn. “Ja dat is meer dan voldoende.” Je zag aan de ogen van deze man dat hij daarover twijfelde. Maar gezien het feit dat ik Hans al heel lang én heel goed ken, twijfelde ik zelf geen moment.

Binnen een mum van tijd stond Hans met zijn hartverwarmende vrouw Jet bij ons aan tafel en kon Peter zijn cadeau overhandigen.

Zo kon Peter dus gegund krijgen wat een ander heeft geïnvesteerd in een relatie. Dat is nou netwerkend werken in de praktijk.

En mijn tijd met Hans komt binnenkort want mijn afscheidscadeau is een voortzetting en een nieuw begin. We gaan lekker eten en een goed glas wijn heffen op de volgende 15 jaar. Een ding weet ik zeker, die ontmoeting zal minstens zo inspirerend zijn als alle andere momenten daarvoor. Ik verheug me er nu al op.